طراحی آشپرخانه
Kitchen Design
طراحی آشپزخانه ، فراتر از انتخاب رنگ دیوارها، کابینتها یا وسایل مورد نیاز روزانه است.
مسئله مهم دیگر داشتن اطلاعات کافی درباره استاندارد های ابعاد در طراحی آشپزخانه
آشپزخانه ها واقعاً یکی از قطب های اصلی خانه هستند. در حالی که معمولاً برای عملکرد اصلی تهیه وعده های غذایی استفاده و طراحی می شوند ، با دارا بودن یک طراحی اصولی ومناسب می تواند زینت بخش خانه شما باشد . قبل از شروع فرایند طراحی آشپزخانه ، مهمترین موضوع درک کاربرد آشپزخانه است . این رویکردی اساسی است که هر معمار باید از آن استفاده کند. آشپزخانه در خانه های امروزی نقش بسزایی درزیبایی کل خانه دارد . طراحان آشپزخانه باید درک کنند که یک آشپزخانه دارای جریانهای مختلف و مناطق کاری مختلفی است که باید در کل پروژه یکپارچه شوند. فراتر از سبک یا طراحی درخواست شده توسط کارفرما ، مهم است که ماژول را برای بهینه سازی عملکرد و به حداقل رساندن هزینه های ساخت قطعات مختلف تعریف کنید.
در طراحی آشپزخانه ، آشپزخانه ها از نظر نحوه قرارگيري و معماري بر سه نوع هستند:
1 – آشپزخانه مستقل
كه توسط در و ساير عناصر جداكننده از ديگر فضاها جدا شده است
2 – آشپزخانه باز
كه فضاي آشپزخانه بدون وجود در يا ديگر عناصر معماري با ساير فضاها مـرتبط
است
3 – آشپزخانه دیواری
كه در آن تجهيزات آشپزخانه در جوار يا در داخل ديـوار جاسـازي شـده بـه
شكلي كه حد فاصل رديف قفسه با فضاي مجاور هيچ عنصر ساختماني يا قفسهاي قـرار نگرفتـه
باشد و فقط ميتواند توسط درهاي قفسهها پوشانده شده و از فضاي اصلي مجزا شود
و همچنین در طراحی آشپزخانه ، آشپزخانه ها از نظر نوع استفاده بر سه دسته هستند:
1 – آشپزخانه های خانگی
2 – آشپزخانه های تجاری یا عمومی
3 – آشپزخانه های صنعتی
مکانهای مهم در طراحی آشپزخانه
طبق مطالعات پنج منطقه کلی را در طراحی آشپزخانه می توان تعریف کرد :
منطقه انباریا پنتری: فضای ذخیره سازی مواد غذایی ، مواد کنسرو ، یخچال و فریزر
محل نگهداری: وسایل ، ظروف ، وسایل آشپزی
منطقه سینک: منطقه تمیز کردن
منطقه آماده سازی: در حالت ایده آل یک فضای بزرگ برای پیشبرد کار
منطقه پخت و پز: اجاق گاز و فر.
انبار ، سینک ، آماده سازی و پخت و پز به طور دائمی در ترکیب و مرتبط با روند تهیه وعده غذایی به بهترین وجه ممکن هستند. قسمتهای سینک ، آماده سازی و پخت و پز یک مثلث تشکیل می دهند که به این مثلث ، مثلث کار گفته میشود که با چند نوع قرارگیری می توان این مثلث را تشکیل داد .
اندازة آشپزخانه ها در طراهی آشپزخانه و فضاهاي پخت مستقل يا بـاز بـر اسـاس نـوع تصـرف و نحـوة اسـتفاده تعيـين ميشود. اما در هر صورت حداقل سطح آنها، شامل سطوح زير قفسههـا، 50/5 مترمربـع و حـداقل ابعاد آشپزخانه مابين ديوارهاي اصلي 80/1 متر است. در هر آشپزخانه سطحي برابـر حـداقل 75/2 مترمربع، خارج از قفسه بندي و بصورت آزاد براي فضاي كار حفظ شود. در سرتاسر آشپزخانه ديواري بايد فضاي كار آزاد و عاري از اشياء و لـوازم ثابـت بـه عـرض حـداقل 90/0 متر از لبة قفسهها درنظر گرفته شود، مگر در مقررات اختصاصـي تصـرفي بـه گونـهاي ديگـر
تعيين شده باشد.
انواع آشپزخانه از نظر طراحی
متداول ترین انواع طراحی آشپزخانه عبارتند از:
خطی (یا دو خط موازی)
L شکل
به شکل U
در رابطه با این پیکربندی ها ، مهم است که بدانید جریان های مختلف حرکت چگونه کار می کنند. "مثلث کار” در طراحی آشپزخانه باید صاف و مرتب باشد و در هنگام کار بیش از یک نفر از حرکات عبور خودداری کند. در این مرحله همیشه خوب است که از خود بپرسید "چگونه می خواهم از آشپزخانه خودم استفاده کنم؟” یا "چه چیزی راجع به آشپزخانه فعلی من بیشتر از همه دوست دارم یا دوست ندارم؟” به این ترتیب می توان فضاهای خود را با حس بیشتر طراحی کرد.
مدولاسیون
در ابتدای طراحی آشپزخانه و توسعه برنامه های پلان معماری ، باید به یاد داشته باشید که آشپزخانه فقط یک اتصال تصادفی از یک سری مبلمان و لوازم نیست بلکه از ماژول هایی تشکیل شده است که باید از یک منطق ساخت استفاده کنند. اگر طرح مشخص نیست یا از پارامترهای معقول ساختمان خاصی پیروی نمی کند ، می تواند باعث ایجاد اختلاف بین معمار و سازنده مبلمان شود.
بنابراین ، پلان معماری در طراحی آشپزخانه باید به طور مستقیم با قسمتهای بالایی اتاق ارتباط داشته باشد و هر وسیله ای که در پروژه گنجانده شود باید با مدولاسیون مطابقت داشته باشد.
یک ماژول کابینت در طراحی آشپزخانه از عناصر زیر تشکیل شده است:
ماژول پایین: 1 پایین / 1 پشت / 2 طرف / 1 قفسه / 1 یا 2 میله درب / پایه / قاب
ماژول بالایی: 1 پایین / 1 پشت / 2 طرف / 1 بالا / 1 قفسه / 1 یا 2 درب / میله قاب
ماژول ایستاده 1 پایین / 1 پشت / 2 طرف / 1 بالا / سری قفسه ها و درها / پایه
برای جلوگیری از بروز مشکلات در طراحی آشپزخانه ، مدولاسیون باید یک شرایط طراحی باشد که به هیچ وجه نمی توان لوازم خانگی را به صورت نادرست قرار داد. برای جلوگیری از قرار دادن آنها بین دو ماژول مختلف ، وسایل باید در یک ماژول واحد قرار گیرند. به عنوان مثال ، شما نمی توانید ماشین ظرفشویی ، اجاق گاز یا فر را بین دو ماژول قرار دهید. اگر این کار انجام شود ، شما جای دیگری برای قرارگیری انها نخواهید داشت که دلیل این امر محدودیت ها در لوله کشی و تاسیسات می باشد . یکی از بزرگترین اشتباهات در طول طراحی آشپزخانه ، هنگام جستجوی تقارن اتفاق می افتد. به عنوان مثال ، هنگام طراحی یک کابینت زمینی ، معماران تمایل به ترسیم خطوط عمودی دارند تا نشانگر جدا شدن یک ماژول و درهای آن باشد. برای پیدا کردن تقارن ، قطعات مختلفی بین آنها باقی مانده است. درک این نکته ضروری است که هرچه اندازه گیری دقیق ماژول را تکرار کنید ، ساخت و نصب کابینت آسان تر خواهد بود.
عرض
عرض استاندارد یک ماژول در طراحی آشپزخانه متغیر است و به کاربردی که هر ماژول دارد بستگی دارد. معمولاً آنها در اندازه گیری های دور 30 سانتی متر ، 45 سانتی متر ، 50 سانتی متر ، 60 سانتی متر ، 75 سانتی متر ، 80 سانتی متر ، 90 سانتی متر ، 100 سانتی متر می باشند و همه اندازه ها از لبه بیرونی تا لبه بیرونی ماژول در نظر گرفته می شوند.
هنگام تصمیم گیری در مورد لوازم در طراحی آشپزخانه ، معمولاً ماژول های 60 و 90 و 120سانتی متر برای اجاق های مایکروویو ، فر و هود هستند. به عنوان مثال یک اجاق گاز کمی کمتر از 60 سانتی متر است و به گونه ای طراحی شده است که به طور مرتب در فاصله 60 سانتی متری از طرفین قرار بگیرد. در مورد سینک ، به برشی که باید روی پیشخوان یا کانتر انجام دهید و روکار یا توکار بودن سینک بستگی دارد . مدل های سینک ظرفشویی از 30 تا 120 سانتی متر عرض وجود دارد. فاصله بین ماژول و دستگاه باید چند سانتی متر اضافی باشد. فرقی نمی کند بخش سینی سینک توسط یک یا چند ماژول پشتیبانی شود اگر در روی کابین نصب شده باشد.
یراق آلاتی که داخل کابین استفاده می کنید روی عرض ماژول تأثیر خواهد گذاشت. لولا ها بیشتر در ماژول های دارای درب استفاده می شوند در حالی که کشوها نیاز به ریل دارند. . انواع دیگری از لوازم جانبی وجود دارد که می تواند یک آشپزخانه را شیک تر جلوه دهد ، مانند قفسه های ادویه (15 سانتی متر تا 20 سانتی متر) ، نظم دهنده ها (40 تا 60 سانتی متر) ، قفسه های ظرف (آویزان واحدهای 40 تا 85 سانتی متر) و غیره.
ارتفاع
برای ماژول های پایه ، ارتفاع به طور کلی 90 سانتی متر از کف تا کانتر است. ماژول ها به دلیل رطوبت هرگز نباید با زمین تماس مستقیم داشته باشند ، با فضای اختصاصی بین 10 تا 15 سانتی متر. مجموعه ای از پایه های قابل تنظیم در بازار وجود دارد که امکان تنظیم ناترازی کف وجود دارد. . استفاده از پاخور ها بسیار مهم است پون از جمع شدن گرد و غبار جلوگیری می کند .
در مورد ماژول های هوایی ، این ها بوسیله پیچ و رول پلاگ یا بولت به دیووار متصل شده و باید در ارتفاع 1.40 – 1.50 متر از کف قرار بگیرند. این اندازه گیری 100٪ مربوط به عمق ماژول پایه است. هرچه عمق پایه پایین تر باشد ، توصیه می شود ماژول های فوقانی نیز بیشتر شوند. این یک فضای کاری ایجاد می کند که در آن ماژول بالا مانعی ندارد.
